Dünya’nın ekonomik-siyasi sistemi tamamıyla teknoloji tekellerinin eline geçmiş değilse bile geçmesi kaçınılmazdır. Gelişen her yeni şey, eskittiği şeyin yerini alarak otoritesini kurar. Eskiyle yeni arasındaki çatışma yeni olanın lehine sonuçlanır. Bunu bir süreç olarak telakki etmek en doğrusudur. Eski ile yeni arasındaki mücadele ve mücadelenin yeni lehine galebe çalması diyalektik gelişme yasası ya da çelişki yasasının ta kendisidir. İlerici/yeni ile gerici/eski arasındaki çatışma, şayet devrimci sıçrama yoluyla ilerici lehine değişim sağlanıp yeni kurulamaz ise, gericiliğin kendi içinde kendi türevini tekrar etme anlamında ‘’alternatifini’’ üreterek kendisini tahkim edip varlığını sürdürmesine tanık olur. Çürüyerek kokuşmuş emperyalist sistemin kendisini tahkim etme zemininde gösterdiği dinamizm tam da bunun kanıtıdır. Ki, bu dinamizm ve kendini tahkim süreci, klonlamadan yapay zekâ, akıllı cihaz ve insansı robotlar aşamasına kadar ‘’teknolojik çılgınlık’’ atfedilebilir düzeyde devasa gelişmeler kaydetmektedir…

Özcesi, süreç hızla teknoloji tekellerinin egemenliğine ilerliyor. Bu, emperyalist sistemin, sağlanan teknolojik gelişmelere uygun olarak kendini yeni gelişmeler temelinde güncelleme ve üretim ilişkilerini, insanlar arası ilişkileri ve sistemlerini formatlayarak biçimlendirmeye doğru ilerleyen bir geçiş süreci olarak da nitelenebilir. Robotik alanda, insansı robotlar üreten teknoloji ve yapay zekanın her alanda etkili olarak kullanılmasıyla sağlanan gelişmeler, emperyalist barbarlığın mevcut haliyle örtüşmeyen zemindir ve ilgili gelişmeler, emperyalist haydutları sistemlerini tahkim etmeye koşullamaktadır. Emperyalist dünya sistemi kendini onararak tahkim etme temelinde, ne kadar süreceği belirsiz olan bir geçiş süreci içindedir. Ve buna olumluluk veya daha iyiye doğru gidiş anlamında bir pozitiflik atfetmek temelden yanlıştır; en azından erken bir iyimserlik olarak yanlıştır…

Yukarıda çizilen özet tablo aslen ve hatta tamamen teknolojik gelişmeleri tanıtlar veya onlara dayanır. Bu nedenle teknolojik gelişmeleri konu almak üzere devam edelim…

Kötü Olan Teknoloji Değil, Onu Elinde Tutan Tekellerdir!

Silahlardan ziyade, önemli olan onları kimin, ne için ve hangi amaçlarla kullandığıdır. Teknoloji sunduğu tüm hizmetler ve sağladığı üstün avantajlar açısından son derece kıymetli, büyük bir silahtır. Fakat teknolojinin bu hizmet ve olanakları toplumlar için ya da toplumların daha iyi yaşam düzeyine çıkarılması yararına kullanılmakta mıdır? İşte can alıcı mihenk budur, bu soruda gizlidir. Teknoloji ve gelişmelerinin yoksul dünyaya değil, teknoloji tekellerine hizmet ettiği aşikardır. Çünkü teknolojiyi onlar elinde bulundurup kontrol etmekte, gerici tahakküme dayalı amaçlarına uygun kullanmaktadırlar.

Silahlar kimin elindeyse ona hizmet ederler. Teknoloji silahı da kimin elindeyse ona hizmet eder, etmektedir; işçi-emekçi halk kitleleri ve toplumun refahı ve özgürlüğüne değil…  Dahası, esasta işçi-emekçi halk kitlelerinin esaret altında tutulması için ve buna karşın teknoloji tekellerinin hegemonya ve egemenliklerinin derinleştirilmesi, perçinlenip pekiştirilmesi yararına kullanılmaktadır…

Bu teknolojiden sakınmak anlamına mı gelir? ‘’Teknoloji kötü’’ demek midir? Asla! Ondan kaçınmak mümkün olmadığı gibi, sakınmak da olanaksızdır. En önemlisi de sakınıp kaçınmak temelden yanlış, yanlış olmanın da ötesinde ahmaklıktır. Onu kullanmak ve ondan yararlanmak zorunlu ve tepeden tırnağa doğrudur. Teknoloji her niteliğiyle kötü değil, bilakis iyidir. İyi olmayıp kötü olan teknolojiyi kontrol edip gerici emelleri ve bencil hizmetleri uğruna kullanan teknoloji tekelleridir; onu esaretçi egemenlikleri için kullanan bilumum gericilerdir.

Teknolojiyi belli araçlar üzerinden ve egemenlerce müsaade edildiği kadarını toplumsal kitleler de kullanmaktadır. Bu kullanım bahis konusu kitleleri ideolojik-siyasi-kültürel olarak esir aldığı kadar, onları birer tüketici olarak sömürüye tabi tutulmasına da sınırsız bir alan açmaktadır. Yani toplumsal kitlelerin kullandığı veya tekellerce onlara uygun görüldüğü ölçüde sunulan teknoloji onlara satılmakla kalmamakta, onların tüketim alışkanlıklarını ‘’tüketim çılgınlığına’’ çıkarmaya yol açmakta, bastıkları her tuşla tekellerin kasasına para akıtmalarına araç olmaktadır.

Sağlanan, daha doğrusu satılan teknolojik olanaklar, toplumsal kitlelerin manipüle edilip, ideolojik-kültürel kuşatma altına alınarak dijital alemin esiri olup derin bir yabancılaşmaya itilmekte, bağımlılık düzeyinde teknolojiye bağlanmaktadırlar. Üstün teknolojiye karşı kişisel koruma mümkün olmadığı gibi, örgütlü güçlerin de bu teknolojiyle (bazı tedbirler geliştirme dışında) başa çıkması en azından bugün itibarıyla olası değildir. Fakat çaresiz değiliz.

Mücadelenin olanakları ve yolları bitmez. Kitleler yenilmez tek güçtür. Doğru fikirler en etkili silahtır. Bunların insan öznesinde vücut bulması ve insanın bilinçli dinamik rolüyle eyleme dökülmesi zorunlu bir şarttır. Düşmanın teknolojik üstünlüğünü boşa çıkarmanın stratejik unsurları bunlardır.

O halde yapmamız veya yapılması gereken şudur; teknolojik üstünlüğü ve teknolojik avantajın büyüttüğü eşitsizliği ortadan kaldırmak için bu alanda yetkinleşip uzmanlaşmaktır; bunun için gerekli adımların atılarak çalışmaların yürütülmesidir. Birinci görev bu çerçevede tarif edilebilir. Fakat bu yetmez. İkinci görev ve önlem halkası, yenilmez güç ve en büyük silah olan kitleleri örgütlemektir. Örgütlenmek bu zeminde çok daha manidardır. Askeri, yasal, legal-illegal, barışçıl, açık-kapalı her türlü örgütlenme biçimi güç yaratmak için veya kitleleri örgütlemek/kazanmak için hayati gereksinimdir. Kitleler en güçlü silahtır ve bu silah her sorunu aşmaya muktedir bir güçtür. Doğru fikirler gerçek silahlardan daha etkili silahlardır. Ancak doğru fikirlerin eyleme dökülerek değişimin maddi gücüne dönüştürmek aslolandır.

Misal, düşmanın kuşatması derinleşmiş, faşist baskı ve basınç altında silahlı-silahsız radikal eylemler gerçekleştirilemiyor ise, kitlesel eylemlere başvurulması veya eylemin kitlelerle birlikte gerçekleştirilmesi bir çaredir. Doğru fikirler ve kitleler çaredir. Bu iki unsura dayanan örgütlenme çalışmaları, ilgili çareyi devreye sokarak, düşman lehine işleyen teknolojik üstünlük de dahil, her türden engeli ortadan kaldırmanın anahtarıdır…

Önceki İçerikÜniversiteler Kimin İçin, Ne İçin? Gençliğin Geleceksizliği ve Üniversitelerin Değişen Niteliği!
Sonraki İçerikTasfiyeci Süreci Aşmak Devrimci Zorunluluktur